هزليات

مردی که دهان خویش را دوزیده! در آتش فقر سالها سوزیده! انگار زده شیشه و قاطی کرده! چند یست که بینوا مخش گوزیده!!...

«آنان که کهن شدند و آنان که نواند»! درفكرغذای مفت و مرغ وپلواند! مردم همه هستند چویک راننده! فکر عقب اند یاکه فکر جلواند...